16 Eylül 2015 Çarşamba

YASAK AĞAÇ HAZİHİŞ ŞECERATE NEDİR BİLİRMİSİN

EŞ ŞECERE, tutkulardır. Tutkuların, aynı ağaç gibi köklenmesi, dal budak salması, insanı kuşatmasıdır.

Ağaç olarak sözcüklerde yer bulan ŞECERE, Yazılı Kitap Kuranı Kerimde 27 yerde 9 türev kullanımıyla geçmektedir. 4/65 de dahil tümü birlikte değerlendirildiğinde tutkular anlamında kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Kitapta, Şecere/ tutkular ikiye ayrılmaktadır.
Bu şecere/tutkular iyi, güzel, hak ve hayır yönünde olanına 14/24 de şeceratin tayyibetin denilirken, 24/35 şeceratim mubaraketin kavramına da yer verilmektedir. Buna benzer 48/18 ve 28/30 da bulunmaktadır.

Ayrıca, insanı insanlıktan çıkaran, zalim yapan kötü yönde de gerçekleşenine de;14/26 şeceratin habis ve 17/60 veş şeceratel mel'unete diye bahsedilmektedir.

Bu nedenle, Kitap uyarır:
ŞU AĞACA YAKLAŞMAYIN/ VE LA TAKRABA HAZİHİŞ ŞECERATE yoksa zâlimlerden olursunuz! der, 2/35, 7/19,14/26, 17/60 vb.

Yaşam için var edilen ve hayatı kolaylaştıran unsurları araç olarak gördüğünde, bunların kıymetini bilip gereğince yararlandığında yaşam cennetleşmektedir.

Dünya da var oluş nedenini unuttuğunda, yaşamı kolaylaştıran unsurları, malı, mülkü, makamı vb şeyleri  araç değil de yaşam amacı yaptığında, bunlar için yaşamaya başladığında ise tutkularla tanışmaktadır.

Tutkularla yaşamaya başladığında artık tüm değerler aşınmaktadır. Tutkular insanı yönetmektedir. Varsa yoksa tutkular başroldedir. Her şeyden önemli ve önceliklidir.

Elindekilerin, çevresindekilerin değerini göremeyip körleşmekte, var oluş amacını unutmakta, tutkulara takılıp kalmakta, AMA/Kör olmaktadır 17/72.

Bu süreçte, gönül, kalb, vicdan körleşir. Akıl fuat basar semi perdelenir. Duyduğu ve uyduğu tek ses iblisin ayartısıdır 7/20 vb.

ÖRNEĞİN, yaşamı kolaylaştıran malın efendisi değil de esiri olursa, adeta mallaşırsa,  mal onu değil de o malı tamamlarsa, süvarisi değil  de esiri, hamalı olursa, mala hizmet etmeye kalkarsa malla bütünleşirse, ŞERDE İHVAN, 17/27 İHVANEŞ ŞEYATÎN olmakta ve her alemde azabı yaşamaktadır.  Bu hal huy haline gelirse, sonunda 19/44, 36/60 TA’BUDİŞ ŞEYTAN yapmaktadır. Nihayetinde de Şeytanlaşmış insan olmaktadır.


Şecere/Tutkular insanı yer bitirir. Yedikleri de, elde ettikleri de sevindirmez. Kendisine yeterli fayda vermez. Hep dahası vardır. Zakkum gibidir. ŞECERETÜZ ZAKKUM yani fayda vermeyen tutkulardır 37/62-68, 56/52-56, 44/43-50 vb. Yaşamı cehenneme çevirir.

Şecere/tutkularla yaşadığı sürece,  her ne olursa olsun, cehimdeki bu hali hiç değişmez. Şecere/Tutkular cehimdir. Cehimin temelidir, aslıdır, merkezidir 37/64.

Böylece, ŞU habis, melun şecere AĞACA YAKLAŞMAYIN 2/35, 7/19, 14/26, 17/60 vb. uyarısını kale almayan insan, bu tutkular sonucu, zalim olmaktadır.

İlke, ölçü, değer, yok olmaktadır.
Rabbilaleminin ilkeleri, hak, hukuk, adalet, insanlık, vicdan arka plana atılmakta, duyulmaz yapılmaktadır.
Zulüm tüm çirkinliğiyle insanı kaplamaktadır.

Bu çirkinliği örtmek, gizlemek için cennet yaprakları maske yapılmaktadır.
Dinsel veya toplumda geçerli veyahut kabul gören her değer perde olarak, örtü şeklinde bu çirkinlikleri kapatmak için kullanılabilmektedir 7/22 vb.

Gelin, Yasaklanan Şecereden TUTKULARDAN yani  şu habis, melun şecere ağaca/ tutkulara yaklaşmayanlardan olma dileğiyle,

Muhabbetle,

Hiç yorum yok:

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı